Tokyo'daki Nikon Müzesi, optik-dijital mühendisliğin en kritik arayüzü olan kamera vizörünün yapısal evrimini inceleyen özel bir sergi başlattı. Bu sergi, ham Galileo tipi çerçevelerden hassas pentaprizmalara ve modern elektronik vizörlere (EVF) uzanan çizgiyi inceleyerek mekanik ve optoelektrik görüntüleme yollarının ampirik bir kesitini sunuyor.
Eski optik vizörler (OVF) sıfır gecikme ve sınırsız optik çözünürlük sağlarken, modern EVF sistemleri sub-nanosaniyelik işlem döngüleri ve yüksek yoğunluklu paneller entegre eder. Bu durum sürekli elektrik tüketimi ve ısı üretimine mal olsa da, dinamik veri katmanları ve gerçek zamanlı pozlama simülasyonu sağlanan termal ve elektriksel bedeli fazlasıyla haklı çıkarmaktadır.